Ergens waar ik nergens moet zijn – Bruno Neuville Dagaanbieding

Ergens waar ik nergens moet zijn is een ‘coronadichtbundel’. Hij is meer dan dat, uiteraard, maar toch: in het openingsgedicht OP(EN) SLOT is al sprake van ‘de eerste lockdown’, ‘in de wereld / ging alles dicht’.
De dichter neemt de tijd, ‘om te zijn / op het ritme van / licht en tuin’. Hij geniet van de natuur, maar rouwt ook om de ‘nature morte’. Hij laat de moed niet zakken: ‘morgen / begin ik opnieuw / en dat werkt’. En hij probeert ‘samen / niet alleen / te blijven’.
Hij meandert tussen ver en dichtbij…