Bij hongersnood doden de Inuit pasgeboren meisjes. Anana blijft leven. Zo doorbreekt haar moeder een taboe. Instinctief begrijpt Anana dat ze voor alles zal moeten vechten. De woorden en gebruiken die ze leert, 2ijn rauw als het vlees van de zeehonden waarop haar vader jacht maakt. Het leven op de ijsvlakte maakt Anana hard. Ze voelt zich als Nuliajuk, de godin over wie verteld wordt in een oeroude mythe.
ingehouden en emotioneel verhaal over leven en dood.
