De gedichten in de openingsreeks van ‘Menigte’ zijn grillig als het kinderspel: af en toe overweegt de muzikaliteit. Toon Vanlaere legt de band met andere levenssferen: de erotiek en het poëtische woord, dat al even onvoorspelbaar is. Wat aanvankelijk onschuldig leek, wordt verderop beladen met schuld en verraad. De intimiteit is er nog wel, maar ze moet permanent veroverd worden op het besef van menselijk tekort.
Dirk de Geest
Toon Vanlaere is dichter en organisator van ‘Dichters op het spoor’. Van hem vers…
