Auteur Juli Zeh krijgt van de universiteit van Frankfurt een uitnodiging om als gastdocent over de poëtica van haar werk te spreken. Aanvankelijk slaat ze de uitnodiging af, omdat ze dit meer een zaak van literatuurwetenschappers vindt dan van een auteur zelf. Maar wanneer Zeh deze mening onderbouwt, geeft ze onbedoeld een inkijkje in haar schrijverschap. En passant geeft ze ook inzicht in het denken en doen van een schrijver, waarbij ze uitstapjes maakt naar de filosofie, de psychologie, de rechtsgeleerdheid en het literatuuronderwijs.
In ‘Briefroman’ geeft Juli Zeh door middel van brieven – gericht aan haar man, een bevriende literatuurwetenschapper en een bevriende collega – op een praktische en verhalende wijze inzicht in de achtergronden en fundamenten van een literair werk.
