Secondelang verlichtten bliksemschichten de slaapkamer.
Conrad wilde de deken van zich afslaan, maar het lukte niet.
Droom ik?
Hij wurmde zich onder de deken vandaan. Zijn stappen waren zo klein dat hij alleen als een pinguïn vooruit kon waggelen.
Voor de spiegel schrok hij zich rot.
Conrad gaat niet op wereldreis met zijn ouders, maar woont bij Omalies in een groot oud huis aan de rand van het bos. Ze verbiedt hem naar de zolder te gaan. Houdt Omalies een gevaarlijk geheim verborgen?
Als hij de blauwe ster van Ziboo wil halen en steeds meer volgers krijgt op zijn account, vindt hij een brief:
Beste Conrad,
Ik ben je lichaam en ik heb besloten te vertrekken.
Voor jou was ik enkel een vinger die kon tikken. Die kon swipen en likes kon uitdelen. Daarom heb ik besloten om ervandoor te gaan.
Conrad verdwijnt in een wereld vol raadsels en vreemde figuren en neemt het op tegen een vijand op een zoektocht vol mysterieuze gebeurtenissen.
Uiteindelijk is hij op zoek naar zichzelf.
