Toen mijn zoontje drie jaar was, kreeg hij epilepsie. Een tot dan toe voor ons onbekende ziekte, of beter gezegd aandoening. Al vrij snel werd duidelijk dat het geen milde vorm van epilepsie was en kwamen we terecht in de medische molen. Onderweg werd ons duidelijk dat epilepsie veel meer is dan slechts de aanvallen. Ezra kreeg gedrags-, ontwikkel- en leerproblemen. Toen hij vijf jaar was, kreeg hij ook de indicatie PDD-NOS.
Hoe ik dit ervaren heb als moeder, beschrijf ik in dit boek. Niet alleen mijn zorgen en ergernissen maar ook de reacties, angsten en onbegrip van de wereld om ons heen. Ik hoop dat ik door het opschrijven van mijn ervaringen, andere ouders (in vergelijkbare situaties) en hulpverleners kan helpen en meer begrip kweek voor mensen met epilepsie en PDD-NOS.
Anderen over dit boek
“We hebben allemaal een verhaal, dat we nooit zullen vertellen,
maar dit verhaal wel” (Paula).
“Wat een ongelofelijke rollercoaster” (Astrid).
“De intuïtieve kracht van moederschap in samenwerking met een hecht gezin, brengt individuele ontwikkeling en persoonlijkheid. Dat is wat ik met veel bewondering lees in dit boek” (Harry).
“Dit verhaal laat je niet onberoerd. Voor ieder die verdwaald is in het land van de hulpverlening. Voor ieder die werkt als hulpverlener. Lees met je hart en herken de mens die tegen over je staat.” (Marjanne).
