Op een dag kreeg mevrouw Klein een staart.
Ze wist niet wat ze zag.
Het was de staart van een konijn.
Ze zei niets, ze gaf geen kik.
Maar het bleef niet bij een staart.
De oren van mevrouw Klein
bleven groeien en groeien.
Gelukkig is er ook een meneer Klein. Die ziet de oren van zijn vrouw en bedelft haar onder de kusjes. `Ik vind je lief zo, zegt hij. `Je bent een heel lief konijn.
`Jaap Lamberton laat in zijn tekeningen evenveel open als Imme Dros dat doet in haar tekst. Men zou kunnen zeggen dat zijn tek…
