‘Vanaf de balustrade zie ik haar uit volle borst meezingen met haar klasgenootjes, bij de mooi versierde kerstboom. Haar kale koppie is gecamoufleerd met een vrolijk sjaaltje, waar een prachtige nepstaart onderuit piept. Het is warm in de aula, Jasmijn friemelt continu aan het haarstukje. Opeens kijkt ze omhoog en zoekt mijn blik. Met een felle ruk trekt ze sjaal en nepstaart van haar hoofd en zingt triomfantelijk verder.’
Het leven lacht Lieke al veertig jaar toe, ze is een ware geluksvogel. Maar dan slaat het noodlot toe en wordt ze geraakt op haar teerste plek. Op 5 december, als iedereen zich verheugt op pakjesavond, krijgen zij en haar man Stef te horen dat hun dochtertje Jasmijn leukemie heeft. In eerste instantie is Lieke optimistisch en strijdlustig. Maar als de uitslagen minder rooskleurig zijn dan ze hoopt en er ook kanker bij haar vader wordt geconstateerd, raakt ze langzamerhand haar vertrouwen kwijt. Ze zit opgesloten in een vacuüm van angst, verdriet en wanhoop, totdat Jasmijn voor een keerpunt zorgt.
