Jacintha kampt al jaren met verschillende complexe en ernstige psychische problematiek. Hierover praten vindt ze moeilijk, maar schrijven is haar passie geworden. In deze gedichtenbundel hoopt ze een inkijkje te geven in wat het leven met onder andere een eetstoornis, depressie, PTSS en ADD inhoudt. Ze hoopt hiermee liefde, steun en (h)erkenning te kunnen geven aan lotgenoten, meer begrip te creëren voor omstanders van naasten die er midden in zitten. Of een inkijkje in mijn hoofd te geven voor mensen die meer willen leren over mentale problematiek. Al jaren droomt ze ervan haar eigen gedichtenbundel uit te brengen.
Letterlijk een onweersbui die ze heeft gevoeld van angst, uitstellen, maar ook hoop. Want hier is hij dan!
”Hoop doet het leven geen kwaad, angst wel”
”Mijn onweersbui van hoop”
⌦ Als je niet in iemands gedicht wil belanden, moet je ze misschien beter behandelen.
⌦ Als je erin staat als gebaar, dan ben ik je voor eeuwig dankbaar
