Vanaf het ijs kijkt Femke naar het leegstaande gebouw. Links is het Gemaal en rechts een woonhuis. De voordeur is verveloos en voor het raam hangen slordige gordijnen. Hier woont vast niemand meer, denkt ze… Of wacht, eens… Beweegt daar wat voor die ramen? Is dat een hand…? ‘Daan, Daan!’ roept Femke, ‘Ik dacht dat er iets bewoog!’ Nu kijkt Daan ook. ‘Nou, ik zie helemaal niks. Kom, ga je mee?’, vraagt hij.
De
volgende dag gaan Femke en Safira naar het Gemaal. En, zag ze echt iets achter dat raam?
