Nogmaals Abadan. De herinnering verschijnt zoals de gelige papieren die men vouwt en ontvouwt omdat men vergeet wat er op geschreven staat. Abadan is een haven. Een Iraanse haven. Er lag een land aan de andere kant van de rivier. Het was mijn enige horizon. Er was niets anders, behalve de wolken, als je voor je keek. – uit het verhaal van Mahshid geschreven door Rocio.
‘Ik kom van ver’ is een boek en een interactieve expo, een project van en door vrouwen. Een samenwerking tussen fotografen, schrijvers en ver…
